004.jpg
   
008.jpg
   
003.jpg
   

   

Üç Kardeşin hikayesi - Anneleri anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 2
Ayrıntılar

İlk oğlumuzun dil gelişimi çok belirgindi. 2. doğum gününe kadar neredeyse hiç konuşmadı. 3. doğum gününde artık çok iyi konuşabiliyordu.

3. doğum gününe geldiğimizde tüm ara renklerle birlikte bütün renkleri tanıyordu ve zevkle yapboz yapıyordu. Kreşe gideceği yaşta harfleri yazabiliyordu. Bu arada rakamları da öğrendi. Ama tüm bunları sağdan sola yazıyor olması enteresandı. O zamanlar onu frenledik ve ona, bunları okulda

Jakob’un hikayesi - Annesi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Jakob, 1985 Aralığında iki hafta erken doğru. İlk gece, sadece ışığı kapattığımda ağladı. Ona, yeni doğanların hemen göremediğini ve bu yüzden ışığa ihtiyacı olmadığını anlatmaya çalıştım, fakat ikna edemedim.

Onunla geçirdiğim ilk yıl çok zordu. Sadece benim günlük akışımı tümüyle alt üst ettiğinden dolayı değil, bunu bütün bebekler yapar. Esas neden, onun bana söylenenden ve benim bildiğimden çok

Beate'nin hikayesi – Kendisi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Ben 66 doğumluyum. Annemin anlattığına göre, ilk yaşımda günün 20 saatini uyuyormuşum. Beslemek için dahi beni uyandırmak zorunda kalıyormuş. Fakat beşiğimde yatarken neler gördüğümü çok net hatırlıyorum.

Ailem bana inanmamıştı ve ben de neler gördüğümü, duvar kağıdını, tavan lambasını, mobilyaları, kapıyı, pencereyi, her şeyi anlattığımda, inandılar. Motor fonksiyonları olarak geç geliştim, ancak

Richard’ın hikayesi - Annesi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Richard, Temmuz 1997 de doğdu. Normal bir bebekti. Tek dikkatimi çeken, daha ilk günlerinde bile çevresini kocaman gözleriyle dikkatli bir şekilde inceliyor olmasıydı. Bana garip gelense, bebek olarak hiçbir nesneyi ağzına almaması, sadece eleriyle ve gözleriyle analiz etmesiydi.

Onunla ilk kez zorlandığım dönem, 14-20 aylık olduğu dönemdi. Sinir krizler geçiriyor, düzensiz

Eugen’in hikayesi - Babası anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Fürth şehrinde oturuyorduk ve Mayıs 1994 doğumlu oğlumuz Eugen, Ağustos ’99 da okula gitmek istediğini söyledi.”

Ama sen henüz okuma yazma bilmiyorsun.” dedim. 3 gün sonra adını yazabiliyordu. Israrla okula gitmek istiyordu. Yakınımdaki ilkokulun müdürü: “5 yaşında okula başlamak imkansız, üstelik yasalar buna izin vermiyor.” dedi. Pekala, ben Çek vatandaşı olduğumdan ve Çek Cumuhuriyeti de

Kerstinin Oğlunun hikayesi – Annesi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Ben iki buçuk yaşındaki oğlunu yalnız büyüten bekar bir anneyim. Geçen iki buçuk yıl pek de kolay olmadı. Oğlum doğduğunda hemen dikkat çekmişti.

Gözleri bütün gün açıktı ve insanlara doğrudan bakıyordu. İlk dört hafta bir kere olsun ağlamadı. Gündüzleri en fazla iki defa 30ar dakika uyuyordu. Geceleri en fazla 2 saat arayla emmek için uyanıyordu. Bu durum 8 ay sürdü. 5 aylıkken oturdu, yedi aylıkken emekledi, 12 aylıkken yürüdü.

Nicole’ün hikayesi - Annesi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Nicole doğalı henüz birkaç saat olmuştu ki, babam ne zaman ona baksa gülümsüyordu. Kimse buna inanamadı, ama bu gerçekten de böyleydi. O kadar tatlı bir bebekti ki, çok gülümsüyordu ve çok güzel uyuyordu – yani ilk hafta.

Sonra başladı: öylesine somuruyordu ki, onu daha fazla emzirmem mümkün olmadı. Ama şişeden içmeyi de hiç sevmedi, her seferinde kustu ve bu nedenle bir buçuk saatte bir takviye gerekti, çünkü

Lisa'nın hikayesi – Annesi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Lisa küçüklüğünden beri çok uyanık bir çocuktu ve birçok üstün yetenekli çocuk gibi o da çok az uyuyordu. Ama asla çok bağıran bir bebek olmadı, henüz bebekken bile saatlerce oturup beni yemek yaparken izleyebiliyor veya parmaklarıyla oynuyordu.

Motor fonksiyonlarının gelişiminde oldukça hızlıydı, üç buçuk aylıkken kısa mesafelerde sürünerek ilerleyebiliyordu, 5 aylıkken emekledi, 10 aylıkken yürümeye başladı. Ama küçüklüğünden beri çok hareketliydi ve morarmalar ve küçük yaralanmalar olmayan tek bir gün geçmiyordu.

Melani’nin hikayesi - Kendisi anlatıyor

Kullanıcı Oyu:  / 0
Ayrıntılar

Anaokulu: Anaokulu harika, ama okumayı bildiğim halde arkadaşlarıma hikayeler okumama izin verilmemesi çok sıkıcı. Hep öğretmenim okuyor. Onu çok seviyorum. Ona hep hikayeler yazıyorum, o da okuyor.

Birinci sınıf: İşlem yapmaya başlıyoruz. Ama sadece 20 ye kadar toplama yapıyoruz, oysa ben 10’a kadar5 çarpmaları da biliyorum. Çarpma yapmak istiyorum, ama yapmamam gerekiyormuş. Derse konsantre olmalıymışım.

   
© ustunyetenekliyiz.biz